gol
gol

«ابوسعید ابوالخیر»

hardy
گیرم که هزار مصحف از بر داری

با آن چه کنی؟ که نفس کافر داری!

سر را به زمین چه می‌نهی بهر نماز؟

آنرا به زمین بنه که بر سر داری!!

×

توجه : دو ارسال نخستِ کاربرانِ جدید در تالار میدوری , پیش از نمایش , نیاز به تایید مدیریت دارند.

Latest Threads  آخرین ارسال ها :
نمایش آخرین ارسال این موضوع
 
امتیاز موضوع:
  • 4 رأی - میانگین امیتازات : 2.5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
 
  
1 کاربر حاضر در تاپیک: (0 عضو, و 1 مهمان). 1 مهمان
نویسنده:میدوری
آخرین ارسال:میدوری
پاسخ: 1
بازدید: 3218
subscription
quickreply advancequickreply report



( گوناگون ) بررسی واژه های «عیّار , ادییار , ایّار و گروه جوانمردان»
  نویسنده پیام  | تغییر اندازه ی متن:  zoomin zoomout default
admin میدوری profile  
آفلاین
مدیر کل تالار
مدالهای میدوری1000500
1001011720
168241051
دسترسی به میدوری
مشاهده وب سایت کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
اطلاعات میدوری


تاریخ عضویت: 05 November 2011

ارسال ها: 1,720
شماره کاربری: 1
میزان اعتبار:

محل سکونت: تهران
ماه تولد:
جنسيت:
تماس با میدوری
حالت میدوری
صفحه های میدوری
گوگل پلاس فیس بوک توییتر یوتیوب کلوب
اینستاگرام تلگرام
سپاس های میدوری
سپاس کرده 30 بار
سپاس شده 311 بار
گپی با میدوری
ارسال: #1
Book بررسی واژه های «عیّار , ادییار , ایّار و گروه جوانمردان»

rightarrow
بررسی واژه های «عیّار , ادییار , ایّار و گروه جوانمردان»

در بررسی تاریخ کشورمان ، گهگاه به واژه ی «عیّار!‌»برمی خوریم که با نگرش به نمای برون واژه (که با «ع‌» نوشته شده) گمان می کنی که این واژه تازی است . در جایی که این واژه پارسی است و درست آن ‌«ایّار‌» است.
‌«ایّار» به گروهی گفته می شدکه دارای رفتارها و آیین های ویژه ی خود بودند و در تاریخ گهگاه از ایشان با واژه ی ‌«جوانمردان» نیز یاد شده است.
در درازای تاریخ ایران، دست کم دو تن از شاهان ما، درگروه ‌«ایاران» بوده اند‌ «یعقوب لیث» و «نادرشاه».
هموندی در این گروه آسان نبود زیرا چون کار آنان شبیخون زدن به کاروان هایی که کالاهای توانگران را به اینسوی و آنسوی می بردند و ربودن کالاهای گرانبها و سبک وزن بود، به آنان ‌«راهزن» هم می گفتند. در جایی که این گروه بخشی اندک از هزینه های خود را از بدست آوردن این کالاها برمی آوردند و بخش بزرگ آن را به مستمندان و تهیدستان می دادند.
استاد دهخدا می نویسد: ‌ایاران. از رده ی مردم تهیدست بودند و آیین های ویژه ای داشتندکه بیشتر مانند آیین های ‌«مهریان‌» بود.
استاد دهخدا در جای دیگر می نویسد: هموندان این گروه، از مردم هوشیار و پرتلاش بودند و دردوران عباسیان، به انگیزه دشمنی این گروه با تازیان، بر شمارشان بسیار افزوده شده.
ملک الشعرای بهار می نویسد: پایه گیری گروه‌ «ایاران‌» از رده پایین مردم ، در دوران ساسانیان بود و آنها نمادی از مردی و مردانگی بودند.

picture

ریشه یابی واژه ی «عیار!»
آنچه که بی چون و چرا روشن است این است که آیین «ایاری» ازفرهنگ ایرانی ریشه گرفته و برگه های فراوانی در دست است که نشان می دهد، هم شیوه ی ‌«ایاری‌» و هم واژه ی «ایّار‌» (که به نادرست ‌«عیّار‌» نوشته می شود) از پیش از تاختن تازیان در ایران روا بوده است.
نخست اینکه : واژه ی ‌«عیار» در زبان تازی به این معنایی که در زبان پارسی روا است ، دیده نمی شود و در معناهای دیگری بکار می رود مانند: «بسیار آمد و شدکننده»پیمانه و ترازوی درهم و دینار .
دیگر آنکه: بسیاری از پژوهندگان نامور زبان پارسی، مانند استاد دکتر حسین گل گلاب و استاد محمد مقدم و استاد بهرام فره وشی و همان گونه که آمد ملک الشعرای بهار، واژه ی ‌«عیار» را تازی شده ی واژه ی «ایا‌ر» دانسته اند و برآنند که این واژه در زبان پهلوی ساسانی و نوشته های آن دوران ، به گونه ی‌ «ادییار» آمده که آ ن را ‌«اَی - یار‌» نیز می توان خواند.
دگرگون شدن بند واژه ی ‌«ذ‌» یا ‌«د» به بندواژه ی ‌«ی» در زبان های ایرانی نمونه های فراوانی دارد . از آن میان :
آذین که آیین شده است .
ماده که مایه شده است .
آذینه که آیینه شده است و ...
بر این پایه هیچ گمانی برجای نمی ماندکه این واژه راتازی پردازان دستکاری و ‌«الف» آن را به ‌«ع» دگرگون کرده اند .
همان گونه که «ایاره»ی پارسی به معنا‌ی «بازوبند‌» را نیز ، به گونه ی ‌«عیاره‌» و ‌«اَرش‌» (تخت شاهی) را هم به گونه ی ‌«عرش‌» در آورده اند.
به هر روی، با نگرش به آنچه که آمد ، واژه ی ‌«عیار‌» همان «ایا‌ر» پارسی است و در کاربرد ‌«دوست و همراه و هم پیمان‌» بکارمی رود.

حافظ می گوید:
ای نسیم سحر , آرامگه یار کجاست
منزل آن مه عاشق کش «ایّار» کجاست

و در جای دیگر می گوید:
نیست در بازار عالم خوشدلی و زانکه هست
شیوه ی رندی و خوشباشی «ایّاران» خوش است

و سرانجام می سراید:
زان طّره پرپیچ و خم سهل است اگر بینم ستم
از بند و زنجیرش چه غم , آنکس که «ایّاری» کند


برگرفته از کتاب : در ژرفای واژه ها اثر دکتر ناصر انقطاع




امضای میدوری :
[تصویر: mvd09b5.gif]
[تصویر: midori-sign-400.png]
( آخرین ویرایش در این ارسال: 12 - November - 2014 19 : 12 AM، توسط : میدوری .::. دلیل ویرایش: )
محل حضور کاربر در تالار :  admin میدوری در تالار ميدوری حضور ندارد .
ديدگاه کاربران برای مطلب : help (روی آیکون مورد نظر کلیک کنید تا دیدگاه شما ثبت شود . در صورت انصراف تا دوبار می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید . برای پاک کردن دیدگاه روی همان آیکون یک بار کلیک کنید تا دیدگاه شما پاک شود .)

برچسب ها :

12 - November - 2014 17 : 12 AM
نقل قول این ارسال در یک پاسخ


subscription
quickreply advancequickreply report

موضوع های مرتبط با این موضوع...
موضوع: نویسنده پاسخ: بازدید: آخرین ارسال
Heart selection آیین نوروزی و آلودگی واژه ها میدوری 1 973 18 - March - 2016 15 : 03 PM
آخرین ارسال: میدوری
Book selection ریشه و معنای واژه ی «کورش» (بخش پنجم) میدوری 0 1,906 14 - January - 2015 18 : 01 AM
آخرین ارسال: میدوری
Book selection ریشه و معنای واژه ی «کورش» (بخش چهارم) میدوری 0 1,395 14 - January - 2015 11 : 01 AM
آخرین ارسال: میدوری
Book selection ریشه و معنای واژه ی «کورش» (بخش سوم) میدوری 0 1,230 14 - January - 2015 03 : 01 AM
آخرین ارسال: میدوری
Book selection ریشه و معنای واژه ی «کورش» (بخش دوم) میدوری 0 1,240 14 - January - 2015 54 : 12 AM
آخرین ارسال: میدوری

بازديدکنندگان از موضوع
کاربرانی که از موضوع بازدید کرده اند ( 1 ) کاربر




1 کاربر حاضر در تاپیک: (0 عضو, و 1 مهمان). 1 مهمان